เคย สงสัย ไหม ว่า ทำไม บาง คน จึง เลือก เงียบ ใน วัน ที่ เสียง ของ พวก เขา สามารถ สั่น สะเทือน ได้ ทั้ง แผ่น ดิน ใน โลก ที่ เต็ม ไป ด้วย ความ คาด หวัง อำนาจ และ ภาพ ลักษณ์ มี ผู้ หญิง คน หนึ่ง ที่ เคย ยืน อยู่ ใน จุด ที่ ใคร หลาย คน ใฝ่ ฝัน แต่ แล้ว เธอ กลับ เลือก เดิน จาก ไป โดย ไม่ หัน หลัง กลับ แม้ เพียง นิด เดียว เธอ คือ ศรีรัตน์ สุวดี ผู้ หญิง ธรรมดา ที่ ครั้ง หนึ่ง เคย กลาย เป็น หญิง สูงศักดิ์ และ ใน พริบ ตา เดียว กลับ มา เป็น หญิง ธรรมดา อีก ครั้ง แต่ หัว ใจ ของ เธอ ไม่ ธรรมดา อีก ต่อ ไป ไม่ มี แถลง การณ์ ไม่ มี เสียง

โวย วาย มี เพียง ความ เงียบ เงียบ จน ทั้ง ประเทศ ต้อง หยุด ฟัง ความ เงียบ ที่ ไม่ ใช่ การ ยอม แพ้ แต่ คือ การ เลือก การ เลือก เดิน ออก จาก วังหลวง พร้อม ศักดิ์ ศรี และ แวว ตา ที่ ไม่ เคย สั่น ไหว ผู้ คน เรียก เธอ ด้วย หลาย ชื่อ แต่ ไม่ มี ใคร รู้ ว่า ใต้ แวว ตา สงบ นั้น ซ่อน อะไร ไว้ บ้าง ความ รัก ความ ผิด หวัง หรือ ความ กล้า หาญ ที่ ไม่ มี ใคร เข้า ใจ ใน แง่ จิตวิทยา แบบ คิ สิ่ง ที่ ศรีรัต เลือก ทำ คือ การ บูชายัน ตัว ตน ที่ สังคม สร้าง ขึ้น เพื่อ กลับ มา พบ ตัว ตน ที่ แท้ จริง ของ เธอ อีก ครั้ง มัน ไม่ ใช่ ความ พ่าย แพ้ แต่

มัน คือ การ แยก ตัว individuation การ แยก ตัว จาก หน้า ที่ บท บาท และ การ คาด หวัง เพื่อ ฟัง เสียง เบา ๆ ภาย ใน ใจ ของ ตน เอง เสียง ที่ มัก ถูก ปลบ ด้วย เสียง ปรบ มือ จาก ภาย นอก ผู้ หญิง ส่วน ใหญ่ กลัว การ สูญ เสีย สถานะ แต่ ศรีรัตน์ กล้า สูญ เสีย เพื่อ รักษา ความ เป็น มนุษย์ ของ ตน เอง เธอ ไม่ ต้องการ เป็น แค่ รูป ใน กรอบ ท้อง แต่ เธอ ต้องการ เป็น แม่ เป็น ลูก สาว เป็น หญิง สาว ที่ ยัง มี สิทธิ์ ขวัญ และ ใน ความ เงียบ นั้น เอง เธอ สอน ให้ เรา รู้ ว่า เกียรติยศ ไม่ ได้ อยู่ ที่ ตำแหน่ง แต่ อยู่ ที่ ความ สง่า

งาม ใน การ เลือก แม้ ต้อง เลือก จาก ไป ลอง คิด ดู สิ ถ้า วัน หนึ่ง คุณ ต้อง ยืน อยู่ กลาง สนามหลวง กับ เสียง กระซิบ ของ ล้าน คน กับ คำ ตัด สิน จาก สังคม คุณ จะ เลือก อะไร ศีรัตน์ ไม่ เคย บอก เรา แต่ การ กระทำ ของ เธอ พูด ดัง ยิ่ง กว่า คำ พูด ใด ๆ ไม่ มี ใคร รู้ ว่า เธอ ร้อง ไห้ กี่ ครั้ง ใน คืน นั้น ไม่ มี ใคร เห็น ว่า เธอ กอด ลูก ชาย แน่น แค่ ไหน ก่อน จะ ปล่อย มือ ไม่ มี ภาพ ถ่าย ไม่ มี คลิป ไม่ มี แถลง ข่าว มี เพียง รอย เท้า ที่ เดิน จาก ไป อย่าง เงียบ งัน แต่ ตรา ตรึง ใจ คน ทั้ง แผ่น ดิน จน ถึง ทุก วัน นี้ ใน

ปรัชญา แบบ โรมัน ผู้ แข็ง แกร่ง ที่ สุด ไม่ ใช่ คน ที่ ยึด ครอง แต่ คือ คน ที่ กล้า ปล่อย วาง และ ศรีรัตน์ คือ สตรี ผู้ กล้า ปล่อย วาง แม้ รู้ ว่า การ จาก ไป ของ เธอ จะ สร้าง ความ สั่น สะเทือน ใน หัว ใจ ของ คน ทั้ง ประเทศ แต่ นั่น แหละ คือ บท เรียน ที่ ไม่ ต้องการ คำ สอน แค่ เพียง ได้ เห็น เธอ ยืน อยู่ ใน ความ เงียบ โลก ก็ รู้ แล้ว ว่า ผู้ หญิง ที่ รู้ คุณ ค่า ของ ตน เอง ไม่ ต้อง ยื อะไร ไว้ เธอ แค่ เลือก วัน ที่ เธอ เลือก ถอด รัดเกล้า ไม่ ใช่ แค่ เครื่อง ประดับ ที่ หลุด จาก ศีรษะ แต่ คือ การ ถอด ถอน ตัว ตน ที่ ถูก สร้าง ขึ้น โดย สังคม

ซีรัตน์ ไม่ ได้ เดิน ออก จาก วัง อย่าง อ่อน แอ แต่ เดิน ออก ด้วย ความ หนัก แน่น ที่ ผู้ หญิง ทั่ว ไป อาจ ไม่ เข้า ใจ ไม่ มี ใคร ถาม ว่า ภาย ใน ใจ เธอ ใน วินาที นั้น รู้ สึก อย่าง ไร เพราะ ทุก คน มัว แต่ ตั้ง คำ ถาม ว่า ทำไม เธอ ถึง ยอม แต่ ความ จริง ก็ คือ เธอ ไม่ ได้ ยอม เธอ เลือก ต่าง หาก ภาย ใต้ ความ เงียบ ของ เธอ มี เสียง คำราม ของ จิต วิญญาณ ที่ ไม่ ยอม ถูก กลืน เธอ ไม่ ได้ ต้องการ อยู่ ใน แสง ไฟ ตลอด เวลา แต่ เธอ อยาก รู้ ว่า เมื่อ ไม่ มี โมงกุฎ อยู่ บน หัว เธอ ยัง เหลือ อะไร อยู่ ใน หัว ใจ จึง เคย กล่าว ไว้ ว่า สิ่ง ที่ คุณ ไม่ ยอม รับ มัน

จะ ควบ คุม คุณ ศรีรัตน์ จึง เลือก ยอม รับ เงา ของ ตน แม้ มัน จะ หมาย ถึง การ เดิน ออก จาก ฝัน ใน วัย สาว แม้ มัน จะ หมาย ถึง การ จาก ลูก จาก ตำหนัก จาก ตำแหน่ง แต่ เมื่อ เรา ยอม รับ เงา เรา จะ ไม่ กลัว มัน อีก ต่อ ไป เธอ อาจ เคย เป็น หญิง สาว ที่ เชื่อ ใน เทพนิยาย เคย เฝ้า ฝัน ถึง วัน ที่ ได้ ใส่ ฉุด เจ้า หญิง แต่ นิทาน ใน ชีวิต จริง ไม่ ได้ จบ ด้วย คำ ว่า อยู่ ด้วย กัน อย่าง มี ความ สุข ตลอด ไป เพราะ ใน โลก จริง ความ รัก ต้อง แลก ด้วย ความ อด ทน และ ความ จง รัก ภักดี อาจ ไม่ มี พื้น ที่ ให้ ตัว ตน ศรีรัตน์ เลือก ยอม แลก ทุก อย่าง เพื่อ

รักษา สิ่ง ที่ สำคัญ กว่า นั่น คือ หัว ใจ ที่ ยัง เต้น เป็น ของ ตัว เอง เธอ ไม่ ยอม ให้ ตัว ตน ถูก บด บัง ด้วย ภาพ ฝัน ของ ใคร ทั้ง สิ้น ใน จิตวิทยา หญิง อานะทัย เธอ คือ สัญลักษณ์ ของ แฟมเน ที่ ไม่ ต้อง เสียง ดัง เธอ คือ พลัง แห่ง การ ตื่น รู้ ภาย ใน เธอ ไม่ แข่ง ไม่ โวย วาย ไม่ ต้อง ชนะ แต่ กลับ ชนะ ใน แบบ ที่ เงียบ งัน และ ลึก ซึ้ง ที่ สุด คุณ เคย เจอ ไหม คน ที่ ไม่ พูด อะไร เลย แต่ เพียง การ มี อยู่ ของ เขา ก็ ทำ ให้ คุณ รู้ สึก สะเทือน ใจ นั่น แหละ คือ ศรีรัตน์ ทุก สาย ตา จ้อง มอง ว่า เธอ แพ้ แต่ จริง ๆ แล้ว การ ถอย ออก

อย่าง มี ศักดิ์ ศรี คือ ชัย ชนะ ของ คน ที่ กล้า เลือก ตัว เอง ใน มุม หนึ่ง ของ ประวัติศาสตร์ เธอ อาจ เป็น เพียง อดีต พระชายา แต่ ใน ใจ ของ ผู้ คน จำนวน มาก เธอ เธอ คือ ผู้ หญิง ที่ เคย มี ทุก อย่าง และ เลือก เดิน จาก ทุก อย่าง ด้วย หัว ใจ ที่ มั่น คง ศักดิ์ ศรี ที่ แท้ จริง ไม่ ได้ อยู่ ใน เครื่อง ราช อยู่ ใน วิธี ที่ เรา ยืน หยัด เมื่อ ทุก อย่าง พัง ลง และ ศรีรัตน์ ยืน อยู่ ตรง นั้น ด้วย ความ นิ่ง ความ นิ่ง ที่ ทำ ให้ โลก ทั้ง ใบ ต้อง หัน มา มอง เธอ ไม่ ได้ หาย ไป เธอ เพียง แค่ ถอย ออก มา เพื่อ ให้ เห็น ชัด ขึ้น ทั้ง โลก ทั้ง

ตัว เอง และ ความ หมาย ของ คำ ว่า เป็น ผู้ หญิง และ นั่น คือ ความ งด งาม ที่ ไม่ มี แสง แฟลช ใด ส่อง ถึง แต่ เปล่ง ประกาย ใน ความ ทรง จำ ของ ผู้ คน ตลอด ไป ไม่ มี ใคร ได้ เห็น เธอ ร้อง ไห้ ไม่ มี ใคร ได้ ยิน เสียง สะอื้น ของ เธอ ใน คืน เงียบ ที่ ประตู วัง ปิด ลง แต่ บาง สิ่ง กลับ ดัง ก้อง ยิ่ง กว่า คำ พูด ใด ๆ คือ ความ กล้า หาญ ของ ผู้ หญิง ที่ เลือก ถอย ใน เวลา ที่ คน อื่น จะ ยื้อ เธอ ไม่ ทวง คืน ไม่ แก้ ตัว ไม่ ขอ ความ เห็น ใจ ไม่ เรียก ร้อง ความ ยุติธรรม เพราะ คน ที่ รู้ ค่า ของ ตัว เอง ไม่ ต้องการ ให้ ใคร มา ตัด สิน ค่า ให้ โลก ภาย นอก อาจ

มอง ว่า เธอ แพ้ แต่ ใน โลก ภาย ใน ของ จิต วิญญาณ เธอ ชนะ ชนะ ความ กลัว ชนะ การ หยึด ติด ชนะ สิ่ง ลวง ที่ เคย ถูก เรียก ว่า ความ ฝัน ผู้ หญิง แบบ ศรีรัตน์ ไม่ ได้ จาก ไป อย่าง ลืม ง่าย เธอ ฝาก รอย เท้า ไว้ กับ หัว ใจ ของ ผู้ คน ฝาก คำ ถาม ที่ ไม่ มี ใคร กล้า ตอบ และ ฝาก พลัง เงียบ ที่ ยัง สะท้อน อยู่ ใน ดวง ตา ของ ผู้ หญิง อีก นับ พัน คำ ถาม คือ เธอ เจ็บ ไห คำ ตอบ คือ แน่ นอน เพราะ ไม่ มี ใคร เดิน ออก จาก ความ รัก โดย ไม่ รู้ สึก แต่ ที่ สำคัญ กว่า ความ เจ็บ ปวด ก็ คือ สิ่ง ที่ เธอ ได้ กลับ มา เธอ ได้ คืน ความ เงียบ ความ เงียบ ที่ ไม่

ใช่ ความ ว่าง เปล่า แต่ คือ พื้น ที่ ให้ หัว ใจ ได้ ฟัง เสียง ตัว เอง อีก ครั้ง โซ เคย สอน ว่า ไม่ มี อะไร อยู่ ใน อำนาจ ของ เรา ยก เว้น ความ คิด ของ เรา เอง และ นั่น คือ สิ่ง ที่ เธอ พิสูจน์ เธอ ไม่ สามารถ ควบ คุม โลก แต่ เธอ สามารถ ควบ คุม วิธี ที่ เธอ ตอบ สนอง ต่อ มัน ไม่ ใช่ ด้วย น้ำ ตา ไม่ ใช่ ด้วย คำ โทษ แต่ ด้วย การ นิ่ง อย่าง สง่า งาม ทุก ความ รู้ สึก ที่ ถูก เก็บ ไว้ ทุก บาด แผล ที่ ไม่ ได้ พูด ออก มา ไม่ ได้ ทำ ให้ เธอ อ่อน แอ กลับ ทำ ให้ เธอ กลาย เป็น กระจก สะท้อน สังคม เรา เคย คาด หวัง ให้ ผู้ หญิง ใน วัง

ต้อง ยิ้ม เสมอ ต้อง สวย ต้อง เงียบ ต้อง อยู่ ใน กรอบ แต่ ศีรัตน์ เลือก ทำลาย กรอบ นั้น ด้วย ความ เงียบ และ นั่น แหละ คือ ความ กล้า หาญ สูง สุด เพราะ มัน ง่าย ที่ จะ ยิ้ม เมื่อ ทุก อย่าง สวย งาม แต่ มัน ยาก มาก ที่ จะ เงียบ อย่าง มั่น คง ท่าม กลาง พายุ ศรีรัตน์ ไม่ ได้ หาย ไป จาก ประวัติศาสตร์ เธอ กลับ เป็น บท เรียน ที่ ไร้ เสียง แต่ คง ชัด ที่ สุด สำหรับ คน ที่ ยัง เข้า ใจ ผิด ว่า ผู้ หญิง ต้อง ยอม เสมอ เธอ สอน ให้ เรา รู้ ว่า ผู้ หญิง ก็ มี สิทธิ์ เลือก เดิน ออก ผู้ หญิง ก็ มี สิทธิ์ บอก ว่า พอ แล้ว โดย ไม่ ต้อง อธิบาย

และ ใน โลก ที่ คน วิ่ง ตาม ชื่อ เสียง ซีรัตน์ เลือก วิ่ง ตาม เสรีภาพ ภาย ใน ไม่ มี ใคร เห็น เธอ กลับ มา แต่ ก็ ไม่ มี ใคร ลืม ว่า เธอ เคย อยู่ ตรง นั้น และ เธอ เคย เลือก เดิน จาก อย่าง สง่า งาม กว่า ที่ ใคร เคย เห็น ลอง หลับ ตา แล้ว นึก ถึง ภาพ ของ เธอ หญิง สาว ใน ชุด ผ้า ไหม เรียบ หรู ไม่ หวือ หวา แวว ตา อ่อน โยน แต่ แน่ว แน่ รอย ยิ้ม บาง ๆ ที่ ไม่ ต้อง แสดง มาก ก็ สัมผัส ได้ ถึง ความ กล้า หาญ ภาย ใน นั่น แหละ คือ ศรีรัตน์ หญิง สาว ที่ หลาย คน ไม่ เคย รู้ จัก จริง ๆ เพราะ เรา มัก มอง เธอ ผ่าน ข่าว ผ่าน ฉายา

ผ่าน จำ แต่ แทบ ไม่ เคย มอง เธอ ด้วย ความ เข้า ใจ ภาย ใต้ แวว ตา นิ่ง นั้น อาจ มี รอย เรื่อง ราว ที่ เธอ อยาก พูด แต่ เธอ เลือก จะ ฟัง มาก กว่า ร้อง เลือก จะ นิ่ง มาก กว่า โต้ กลับ และ นั่น กลับ ทำ ให้ เธอ กลาย เป็น หนึ่ง ใน ผู้ หญิง ที่ ทรง พลัง ที่ สุด เพราะ พลัง ของ เธอ ไม่ ได้ มา จาก ตำแหน่ง แต่ มา จาก ความ ไม่ ยึด ติด การ จาก วัง หลวง ของ เธอ ไม่ ใช่ จุด จบ แต่ มัน คือ การ กลับ มา เริ่ม ต้น ด้วย ตัว เอง ไม่ มี ทีม งาน ไม่ มี พิธี ไม่ มี บท บาท ใหม่ ให้ เล่น มี เพียง เธอ ที่ เปลือย เปล่า แต่ มั่น คง ใน จิตวิทยา ของ ยุง นี่ คือ

ช่วง เวลา แห่ง การ รวม เงา Shadow Integration คือ การ มอง เห็น ทุก แง่ มุม ของ ตัว เอง แม้ แต่ ส่วน ที่ เจ็บ ปวด น่า กลัว หรือ อับ อาย แล้ว โอบ กอด มัน โดย ไม่ ปฏิเสธ ศีรัต จึง ไม่ ใช่ แค่ ผู้ หญิง ที่ เคย อยู่ ใน วัง แต่ คือ ผู้ หญิง ที่ กลับ มา เป็น มนุษย์ อีก ครั้ง มนุษย์ ที่ เคย ผิด หวัง เคย ถูก คาด หวัง เคย มี ฝัน แล้ว เลือก วาง มัน ลง และ ความ จริง ที่ น่า ประหลาด ใจ ก็ คือ คน ที่ เลือก วาง ความ ฝัน ลง ไม่ ได้ หมาย ความ ว่า เขา ล้ม เหลว แต่ คือ คน ที่ กล้า เปลี่ยน ความ ฝัน ให้ กลาย เป็น ความ จริง รูป แบบ

ใหม่ ใน โลก ที่ หมุน เร็ว เธอ เลือก เดิน ช้า ใน โลก ที่ เสียง ดัง เธอ เลือก เงียบ และ นั่น กลาย เป็น เสน่ห์ ที่ ใคร ๆ ก็ ลืม ไม่ ได้ ผู้ หญิง อย่าง ศรีรัตน์ ไม่ จำเป็น ต้อง กลับ มา เพราะ เธอ ไม่ เคย ห่าย ไป จาก ใจ คน จริง ๆ แม้ ไม่ มี บท สัมภาษณ์ แม้ ไม่ มี พิธีกร ถาม ถึง แม้ ไม่ มี ภาพ ใน โทรทัศน์ เธอ ยัง อยู่ ใน ความ ทรง จำ ของ ผู้ หญิง ที่ เคย ยอ ยอม ทุก อย่าง แล้ว รู้ ว่า วัน หนึ่ง ควร หยุด ของ ผู้ หญิง ที่ เคย ฝัน ตาม แบบ และ วัน หนึ่ง กล้า ฝัน ใน แบบ ของ ตัว เอง ของ ผู้ หญิง ที่ ไม่ ใช่ เจ้า หญิง ใน นิทาน แต่ คือ ผู้

หญิง จริง ที่ เจ็บ จริง รัก จริง และ เดิน ออก ไป อย่าง จริง ใจ เธอ ไม่ ใช่ สัญลักษณ์ ของ ความ พ่าย แพ้ แต่ คือ ภาพ สะท้อน ของ ความ กล้า ที่ แท้ จริง กล้า ที่ จะ จบ เรื่อง ราว โดย ไม่ ต้อง ปิด ม่าน ให้ คน ปรบ มือ และ บาง ครั้ง แวว ตา เงียบ ๆ ของ เธอ ก็ ดัง กว่า คำ พูน ของ ทั้ง ประเทศ เมื่อ ประตู วัง ปิด ลง เมื่อ เสียง พิธี สงบ เมื่อ โลก ภาย นอก หัน ไป มอง เรื่อง ราว ใหม่ ๆ เธอ ยัง ยืน อยู่ ตรง นั้น ใน ความ เงียบ ของ ตัว เอง ซีรัตน์ ไม่ เคย กลับ มา ทวง ถาม อดีต เธอ ไม่ ต้องการ คำ ขอ โทษ ไม่ เรียก ร้อง ความ ยุติธรรม

เพราะ เธอ เข้า ใจ ว่า บาง บท เรียน ใน ชีวิต เรา ต้อง เดิน ผ่าน มัน ไม่ ใช่ เพื่อ ชนะ แต่ เพื่อ เข้า ใจ ตัว เอง เธอ สอน เรา ว่า การ ยืน หยัด ไม่ จำเป็น ต้อง ยืน อยู่ บน เวที และ ความ แข็ง แกร่ง บาง ครั้ง ก็ มา ใน รูป แบบ ของ การ ยอม รับ ใน โลก ที่ ทุก คน พยายาม จะ เป็น ใคร สัก คน ศีรัตน์ เลือก ที่ จะ กลับ มา เป็น ตัว เอง เธอ ไม่ จำเป็น ต้อง อธิบาย เพราะ ความ จริง ไม่ ต้องการ คำ อธิบาย เสมอ ไป เพียง แค่ อยู่ กับ มัน อย่าง ไม่ หนิง เรา ทุก คน ต่าง เคย เป็น เธอ ใน แบบ ของ ตัว เอง เคย ถูก คาด หวัง ถูก ตี กรอบ ถูก ตัด สิน เคย

ยอม เพื่อ ความ รัก ยอม เพื่อ หน้า ที่ ยอม เพื่อ ไม่ ให้ ใคร ผิด หวัง แต่ สุด ท้าย ก็ มี วัน ที่ หัว ใจ บอก ว่า พอ แล้ว และ ใน วัน นั้น หาก เรา กล้า พอ ที่ จะ ฟัง เสียง ข้าง ใน เรา จะ เข้า ใจ เธอ ทัน ที แม้ ไม่ เคย รู้ จัก เธอ เลย เพราะ ผู้ หญิง แบบ ศรีรัตน์ คือ ภาพ สะท้อน ของ การ เติบ โต เติบ โต จาก หญิง สาว สู่ สตรี จาก ความ ฝัน สู่ ความ เข้า ใจ จาก การ ยึด ติด สู่ การ ปล่อย วาง และ เมื่อ เรา ได้ พบ กับ ตัว เอง ใน ที่ สุด เรา ไม่ ต้องการ บท บาท ใด อีก เพราะ เรา ไม่ ต้อง แสดง อีก ต่อ ไป สุด ท้าย นี้ ไม่ มี ใคร รู้ ว่า เธอ จะ ปรากฏ ตัว อีก

เมื่อ ใด หรือ จะ มี ใคร พูด ถึง เธอ ใน หน้า หนังสือ พิมพ์ อีก ไหม แต่ สิ่ง ที่ แน่ นอน คือ ชื่อ ของ เธอ ท่า ที ของ เธอ แวว ตา นิ่ง ของ เธอ จะ ยัง อยู่ ใน ใจ คน ไทย อีก นาน แสน นาน และ ถ้า มี ใคร ถาม ว่า ผู้ หญิง แบบ ไหน ที่ น่า หยก ย่อง ที่ สุด คำ ตอบ ของ เรา คือ ผู้ หญิง ที่ รู้ คุณ ค่า ของ ตัว เอง ไม่ ต้อง ไล่ ตาม อะไร เลย เธอ แค่ เลือก เนื้อ หา นี้ จัด ทำ และ เรียบ เรียง โดย ทีม งาน ไวอง Channel หาก คุณ รู้ สึก ถึง ความ งด งาม หรือ ได้ ข้อ คิด จาก เรื่อง ราว นี้ อย่า ลืม กด ถูก ใจ และ แชร์ เพื่อ ส่ง ต่อ แรง บันดาล ใจ ให้ คน ที่ คุณ นะ